Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/520 E. 2026/3073 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3057 E., 2025/2745 K. DAVA TARİHİ : 07.02.2022 İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/111 E., 2024/616 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin norm fazlası nedeniyle 26.07.2010 tarihinde sürücü operatörü/şoför olarak ... 12. Bölge Müdürlüğüne devredildiğini, 2016 yılında şoför olarak 4. Bölge Müdürlüğüne atanmasına rağmen daha düşük ücretle ağır makine yağcısı olarak çalıştırıldığını, tüm işçilik alacaklarının düşük ücret üzerinden ödendiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, fark fazla çalışma ücreti, fark hafta tatili ücreti, fark genel tatil ücreti, fark ücret ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının E sınıfı ehliyeti bulunmadığından 16.08.2010 tarihinde ağır makine yağcısı olarak atandığını, 2013 yılında E sınıfı ehliyet aldıktan sonra şoför pozisyonuna geçmek için başvuruda bulunduğunu ancak Belediyeye geçiş tarihi itibarıyla sürücü operatörü pozisyonunun şartlarını taşımadığı ve geçmişe dönük pozisyon değişikliği yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sürücü operatörü olabilmek için gereken şartları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının davalıya ait 4. Bölge Müdürlüğünde ağır makine yağcısı olarak çalıştırılması sonucu ücret ve ücret nevi alacaklarının düşük ödendiğini, ağır makine yağcısı ve şoför arasında intibak, derece ve kademeleri arasında ciddi fark bulunduğunu, 2. İl özel idarelerinin kapatılarak işçilerin başka Kurumlara geçişine karar verilmesinde müvekkilinin herhangi bir kusuru olmadığından sürücü operatörü pozisyonu için gerekli şartların uygulanmaması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının dava konusu fark işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.