Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2749 E. 2026/2602 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2749
Karar No
2026/2602
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/100 E., 2025/261 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin 1995 yılından 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında naklen ... İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğüne devredildiği 15.11.2011 tarihine kadar davalı ... Başkanlığında çalıştığını, çalıştığı dönem ücret ve ekleri olan ücret alacaklarının zamanında ödenmediğini, muhasebe kayıtlarına işlendiğini, her yıl sonunda bu kayıtların bir sonraki yıla devrolduğunu, toplu iş sözleşmesi gereği bu alacakların doğduğu tarihten itibaren tabi olduğu en yüksek banka mevduat faizinin ödenmediğini, işyerinde toplu iş sözleşmesi uygulandığından davacının işçilik alacaklarını ödemeyen idarenin ihtara gerek kalmadan temerrüde düştüğünü ve bu tarihten itibaren faize tabi tutulması gerektiğini, müvekkiline ibraname imzalatıldığını ve geçersiz olduğunu, alacakların geç ödenmiş olması sebebi ile bir kısım alacakları ile faizinin ve izin ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının başka kuruma devredildiğini iş sözleşmesinin feshedilmediğini, bütün hak ve alacaklarının ödendiğini ve alacakların kalmadığına dair ibraname imzalandığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2017 tarihli kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 05.12.2018 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2018 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacıya ibranamenin imzalanmasından 22 gün sonra 06.12.2011 tarihinde ödeme yapıldığı, ibranamede ödeme kısmında işlemiş faiz alacağının ödendiğine dair ibare bulunmadığı, ibranamelerin her dosyada aynı olarak matbu düzenlenmiş olup sadece ödenen alacak miktarlarının farklı olduğu, ibranamenin ilk paragrafında tüm alacakların faizi ile birlikte ödendiği belirtilmesine rağmen ikinci paragrafında alacaklarla ilgili dava açmayacağı, açmış olduğu davadan feragat edeceği, ayrıca alacaklarla ilgili faiz talebinde bulunmayacağı yönünde düzenleme yapılması çelişkili ise de ibranamenin tek taraflı düzenlendiği ve sadece ödenen alacaklar konusunda bağlayıcı nitelikte olduğu, ayrıca ikrar ve ödeme nedeniyle zamanaşımı kesilmiş olsa da davacının zamanaşımı itirazının geçerli olmadığı yönündeki bilirkişi raporundaki tespitin de hatalı olduğu, ikrar ve ödeme nedeniyle zamanaşımının kesileceği ve yeniden 5 yıllık zamanaşımı süresi işlemeye başlayacağı, bu nedenle ödeme tarihinden geriye zamanaşımına uğramamış faiz alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği, davacının haftada 6 gün 08.00-16. 00... .00-24.00 saatleri vardiyalarında aylık dönüşümlü olarak çalıştığından hafta tatili alacağının reddi isabetli ise de gece zammı alacağının reddinin hatalı olduğu, toplu iş sözleşmesi gereği gece çalışma saatlerinde %50 fazla ücret ödeneceği düzenlendiğinden gece çalışma alacağının da kabulü gerektiği, toplu iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak düzenlendiği, davacının çalışma süresi 1 saat ara dinlenme ile 42 saat olup toplu iş sözleşmesi gereği 40 saati aşan çalışmaların % 30 fazlasıyla ödenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak aldırılan ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Alacağın zamanaşımına uğradığını, işçinin ücretinin çalıştığı ay sonunda muaccel olduğunu 5 yıl sonra zamanaşıma uğradığını, davacının çalışmalarının karşılığının fazlasıyla ödendiğini, 2. Rapordaki hesaplamaların hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının faiz alacağı bulunup bulunmadığı, gece zammı ve fazla çalışma ücretinin hesabına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/2749, K. 2026/2602, T. 25.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-2749-e-2026-2602-k-c962eab24429