Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2518 E. 2026/4997 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/693 E., 2025/1913 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 26. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/372 E., 2024/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.05.2002-24.08.2013 tarihleri arasında davalının yurt dışında bulunan fabrikasında üretim elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından sigortasız çalıştırılması, haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yapması, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına devam etmesine karşın karşılığı ücretlerin ödenmemesi nedenleriyle haklı olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin yurt dışında herhangi bir fabrikası bulunmadığını, davacı ile müvekkili arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, müvekkili bünyesinde davacının çalışan olarak bir kaydına rastlanmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacı iddialarının da yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı üzerine devam edilen yargılamada, davacı vekili tarafından davacıya ait Federal Göç Dairesi tarafından düzenlenen çalışma izni belgesi ve ... kayıtları evrak asıllarının dosyaya sunulduğu, davacıya ait yurda giriş ve çıkış kayıtlarının dosya içerisine alındığı, davacının 20.05.2002-24.08.2013 tarihleri arasında davalı işverenliğe ait ...'da bulunan fabrikada istihdam edilerek çalıştığının anlaşıldığı, davacının haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiasının beyanlarına başvurulan tanık anlatımları ile ispatlandığı, karşılığı ücretin ödendiğinin ise davalı işveren tarafından ispatlanamadığının anlaşılmasına göre iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatına hak kazandığı, kıdemine göre hak kazandığı yıllık ücretli izin haklarının kullandırıldığı veya karşılığı ücretin ödendiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkili Şirket bünyesinde, davacı hakkında hiçbir bilgi/belgeye rastlanmadığını, davacının davalı müvekkilinin çalışanı olmadığının anlaşıldığı, 2. Davacı tarafın sunduğu çalışma belgelerinin sahte olduğunun açıkça ortada olduğunu, gerçeği yansıtmayan bu belgelerin asıllarının süresinde İlk Derece Mahkemesine sunulamadığını, taraflarınca yargılamanın her aşamasında belgelerin sahteliğinin dile getirildiğini, taraflarınca suç duyurusunda dahi bulunulduğunu, 3. ... Kurumu kayıtları ve dosya kapsamındaki tüm deliller gözetildiğinde davacının müvekkili nezdinde herhangi bir çalışmasının olmadığının anlaşıldığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk ve hüküm altına alınan alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 24/1 hükmüne göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir. Buna göre somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.