Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1989 E. 2026/1756 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/505 E., 2025/508 K. DAVA TARİHİ : 01.03.2022

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 07.02.2001-12.02.2020 tarihleri arasında en son bölge müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini ve bir kısım ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek ikramiye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunduklarını, davacının talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 01.08.2005-12.02.2020 tarihleri arasında çalıştığını, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli kararı ile; işyeri kayıtlarına, dinlenen tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığı, bu çalışmalarının karşılığının davalı tarafça ödendiğinin ispatlanamadığı, ikramiye alacağına hak kazandığı, ödenmeyen asgari geçim indirimi alacağının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 02.07.2025 tarihli kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti hesabında hata olmadığı, temel ücrete prim miktarı dâhil olmadığından prim miktarı için ayrı bir fazla çalışma ücreti hesaplaması yapılmasının mümkün olmadığı, işyeri uygulaması hâline gelen ikramiye ödemelerinin davacının muvafakati alınarak kaldırıldığı davalı işverence ispat edilememiş olmakla ödenmeyen dönem için bakiye ikramiye alacağı hesabında hata olmadığı, prim ödemelerinin satışa bağlı ödenmesi nedeniyle sabit olarak ödenen ikramiye ödemelerinin yerine geçtiğinin kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2025 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacı tanıkları kendilerinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadıklarını beyan etmekle davacının bu günlerde çalıştığına dair beyanlarının somut ve görgüye dayalı olmadığı bu nedenle, somut olarak ispatlanamayan ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası şeklinde açılmasında hukuki yarar olmadığını, öncelikle bu alacakların usulden reddi gerektiğini, 2. Davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, 3. Davacı tanık beyanlarının görgüye dayalı ve ispata elverişli olmadığını, 4. Bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını, 5. Davacının ikramiye alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.