Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1951 E. 2026/4410 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1951
Karar No
2026/4410
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1453 E., 2025/1994 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/244 E., 2023/303 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 27.12.2007-01.06.2021 tarihleri arasında bakım ustası olarak çalıştığını, asgari ücretin üzerinde ücret almasına rağmen ... Kurumu (SGK) primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılması ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, davacının son ücretinin net 6.300,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesini ise yurt dışına gitmek amacıyla feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve SGK priminin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması gerekçesiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine dair ihtarname gönderdiği, fazla çalışma iddiasının ispat edilemediği; ancak tanık beyanları, emsal ücret araştırması sonuçları ve davacının kıdemi birlikte değerlendirildiğinde ücrete ilişkin iddianın ispatlandığı ve feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alındığı; bilirkişi raporunda brüt 6.000,00 TL üzerinden sehven hesaplama yapıldığı, ancak bu ücretin net tutarının kıdem tazminatı tavanını aştığı, basit bir hesap hatası olduğundan ek rapora gönderilmeksizin tavan dikkate alınarak hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının ihtarname tarihinde yurt dışında bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesince davacının yurt dışı giriş-çıkış kayıtlarının celbinin sağlanmadığını,

2. Davacının çalışma aralarında başka işverenlerde çalışmasının olduğunu, çalışmasının tam süreli kabul edilmesinin hatalı olduğunu, 3. Emsal ücret araştırmasının eksik yapıldığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet süresi, ücretin miktarı, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1951, K. 2026/4410, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1951-e-2026-4410-k-e81e9d58dc82