Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1954 E. 2026/4413 K.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2873 E., 2025/2605 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 9. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/187 E., 2023/274 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 25.10.2016-28.04.2022 tarihleri arasında sevkiyat personeli/forklift operatörü olarak en son 4.500,00 TL ücretle çalıştığını, müvekkilinden zorla ve baskı ile istifa dilekçesi alındığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu, alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 25.10.2016-28.04.2022 tarihleri arasında giydirilmiş brüt 6.326,60 TL ücret ile davalı nezdinde çalıştığı, istifa dilekçesi dosyaya sunulmuş ise de davacının 6 yıla yakın kıdemi bulunduğu, haklı nedenle fesih sebepleri varken kıdem tazminatına hak kazanamayacak şekilde iş sözleşmesini istifaen sonlandırmasının hayatın olağan akışana uygun olmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabul edildiği, tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınarak bu alacaklara %30 oranında indirim yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gerekçeli kararda feshin kim tarafından yapıldığı konusunda çelişki oluşturulmasının isabetli olmadığı, istifa dilekçesinin baskı altında alındığı davacı tarafça ispat edilemediğinden kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğu; 03.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunun 1. alternatifine göre davacının brüt 162.064,84 TL fazla çalışma ücretinden %30 indirimle brüt 113.445,39 TL fazla çalışma ücreti ile brüt 6.382,52 TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinden %30 indirimle brüt 4.467,76 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hak kazandığının İlk Derece Mahkemesince de kabul edildiği; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasına karşın Mahkemece taleple bağlı karar verilmesinin hatalı olduğu, ancak davacı tarafça bu alacaklar yönünden istinaf başvurusunda bulunulmadığından kamu düzeni gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak sözcükleri kaldırılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Alacakların zamanaşımına uğradığını, 2. Belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, 3. Bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ve hükme esas alınamayacağını, 4. Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin hükmün hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davanın türü, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesabı ile zamanaşımına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.