Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1932 E. 2026/4153 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/663 E., 2025/1709 K. DAVA TARİHİ : 11.07.2023 İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 11. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/558 E., 2025/44 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, açılan işe iade davasının kabulüne karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, süresi içerisinde davalıya başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını, müvekkiline 14.06.2023 tarihinde 152.335,29 TL ödeme yapıldığını ancak bu ödemenin alacaklarını karşılamadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tüm alacaklarının ödendiğini, davacıya geçersiz sayılan fesihte bildirim süresinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın ve bildirim sürelerine uyulmaksızın davalı tarafça feshedildiği, davacının işe iadesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının süresi içerisinde başvuruda bulunmasına rağmen işe başlatılmadığı, davalı tarafça davacıya boşta geçen süre ücretinin ödendiği belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kesinleşen işe iade kararına rağmen işe başlatılmadığının sabit olması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatlarına hükmedilmesinin yerinde olduğu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının bildirdiği emsal işçi ücretine göre hesaplama yapıldığı, prim ödemelerinin iki dolu bir boş şeklinde düzenli olarak yapıldığı ve çalışmaya ya da performansa bağlı olmadığı bu nedenle giydirilmiş brüt ücret hesabında dikkate alınmasında hata bulunmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Prim ücretinin devamlılık arz etmemesi sebebiyle 5.771,28 TL'nin kıdem tazminatı ile boşta geçen süre ücretine eklenemeyeceğini, 2. Davacının geçersiz sayılan fesih tarihinde ihbar süresini kullandığını bu nedenle ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ile kıdem tazminatı ve boşta geçen süre ücretine esas ücretin tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.