Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1825 E. 2026/4384 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1825
Karar No
2026/4384
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/821 E., 2025/2362 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/81 E., 2025/13 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.11.1984 tarihinden 01.07.2018 tarihine kadar davalı Şirket nezdinde değişik kadrolarda görev yaptığını, 01.05.2007 tarihinde “expat” diye tabir edilen bir statüde davalı Şirketin Bulgaristan’daki düzcam fabrikasında görevlendirildiğini, davalı Şirketin 01.07.2012 tarihinde onaylanarak yürürlüğe giren ... Yönetim Sistemi Prosedürünün 3.5.5.4 numaralı diğer haklar başlığı ile onaylanan maddesinde “... personelin çocuklarının ... masrafları, üç çocuğa kadar her bir çocuk için ülke sınırlaması olmaksızın yıllık 15.000 USD’ye kadar belge karşılığında çalışana ödenir” hükmü yer aldığını, bu bedelin müvekkili tarafından defalarca talep edilmiş olmasına rağmen ödenmediğini, ayrıca müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 30 yılını doldurduğu çalışmalarına mukabil almaya hak kazandığı üç maaş tutarındaki kıdem teşvik ikramiyesinin de ödenmediğini ileri sürerek ... masrafları amacıyla üniversitelere ödenen bedelin şirket ... yardımı tutarınca tahsili ile kıdem teşvik priminin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği tüm alacak kalemlerine ve iddialarına karşı kabul anlamına gelmemek kaydı ile zamanaşımı def’inde bulunduklarını, işçinin iş sözleşmesi süresince doğan ücret alacaklarına ilişkin davalarda beş yıllık zamanaşımının iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren başlamayacağını, 20.03.2018 tarihi öncesine ilişkin alacak talepleri zamanaşımına uğramakla ileri sürülemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ücret mahiyetindeki taleplerinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Zamanaşımı başlangıç tarihinin 01.07.2018 olarak alınması gerektiğini, 2. Maddi tazminat istemli talebinin tamamının reddedilmesi durumunda karşı taraf lehine hükmedilecek olan ücreti vekâletinin maktu olması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1825, K. 2026/4384, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1825-e-2026-4384-k-07bcb65bdc83