Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1583 E. 2026/3979 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1583
Karar No
2026/3979
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2551 E., 2025/2305 K. DAVA TARİHİ : 13.01.2022 İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/25 E., 2023/398 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.07.1999-30.10.2021 tarihleri arasında mobilya ustası olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle 30.10.2021 tarihinde noter ihtarnamesi ile feshedildiğini, ancak devamsızlık iddiasının doğru olmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.01.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.07.1999-30.10.2021 tarihleri arasında işyeri devri esasına göre en son net 3.600,00 TL ücret ile çalıştığı, iş sözleşmesinin 01.11.2021 tarihli ve ... yevmiye No.lu ihtarnameyle devamsızlık nedeniyle feshedildiği, davacının devamsızlık yaptığı iddia edilen 14.10.2021 tarihinde tanık M.Ç'nin evinde montaj işi yaptığı, 21.10.2021 tarihinde ise yengesinin vefat etmesi üzerine cenazeye gittiği, devamsızlık nedeniyle feshin koşullarının oluşmadığı, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verildiği, davacının duruşmada hiç izin kullanmadığını beyan ettiği, hizmet süresine göre 426 gün izin alacağı olduğu, tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alındığı ve bu alacaklara %30 oranında indirim yapıldığı, bordrolar ile ödenen ücretin mahsup edilerek bakiye ücret alacağının kabul edildiği, kötüniyet tazminatının şartlarının oluşmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının kabulünün hatalı olduğunu, 2. Davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını, bordroların imzalı olduğunu, 3. İşyerinde fazla çalışma yapılmadığını, Ramazan bayramı ve Kurban bayramı ile Arefe günlerinde işyerinde çalışma olmadığını, 4. Bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1583, K. 2026/3979, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1583-e-2026-3979-k-356e0ceeb81a