Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1480 E. 2026/3936 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1480
Karar No
2026/3936
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1869 E., 2025/1779 K. DAVA TARİHİ : 16.08.2017 İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/554 E., 2022/311 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.06.2013 tarihli iş sözleşmesine istinaden davalı işyerinde uzman doktor olarak iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiği 17.07.2017 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ödenmeyen ücret alacakları olduğunu, emekliliğe hak kazandığına dair belge aslının davalı işyerine verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, ücret ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının istifa ederek işyerinden ayrıldığını, buna rağmen kendisine tazminat ödemesi yapıldığını, davacının ödemeyen ücret alacağı bulunmadığı gibi yıllık izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmeyen ücret alacakları sebebi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, ödenmeyen ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izim alacaklarının bulunduğu, davacının kayıtlara göre haftalık 4 saat fazla çalışma yaptığı ancak iş sözleşmesinde fazla çalışmanın ücretin içinde yer aldığı kararlaştırıldığından fazla çalışma ücretinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararın yerinde olduğu ve davalı tarafça ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı; ancak davacının asgari geçim indirimi alacağı talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunda davacıya ödenen ücretin içerisinde asgari geçim indirimi alacağının da olduğu belirtilerek hesaplama yapılmadığı, bu kalemin davacı tarafça da ıslah edilmediği gözetildiğinde asgari geçim indirim alacağı talebinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun belirtilen sebeple kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz başvurusunda; a. Davacının yapmış olduğu fazla çalışmaların sadece acil durumlarda Hastaneye çağrıldığında mevcut olmayıp acil olmayan durumlarda da fazla çalışma yaptığını, sözleşmede yer alan fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğu şeklindeki maddenin hatalı değerlendirildiğini, b. Asgari geçim indirimi alacağının ödenen ücret içinde yer almadığını ve davacının bu kaleme ilişkin alacağı mevcut olup hesaplama yapılmamasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz başvurusunda; a. Davacının iş sözleşmesini haklı neden olmadan feshettiğini, istifa ettiğini bildirir dilekçesini Başhekimliğe verdiğini, b. Yıllık ücretli izin haklarını kullandığını, c. Davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde herhangi bir çalışma yapmadığını, çalışma gün ve saatlerinin son derece esnek olduğunu, d Davacının ödenmeyen ücret alacağı olmadığını, banka dekontları ile yapılan ödemelerin sabit olduğunu, e. Menfaat birliği içerisinde olan tanıkların beyanlarının dikkate alınmaması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının bakiye kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret, asgari geçim indirimi ve yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1480, K. 2026/3936, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1480-e-2026-3936-k-f682eabe264d