Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1269 E. 2026/4981 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2252 E., 2025/2786 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/413 E., 2025/204 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde işçi olarak çalışmakta iken muvazaalı uygulamalarla acente olarak gösterildiğini, her ne kadar müvekkili acente olarak gösterilmişse de işverenin emir ve talimatları altında bulunduğunu, bu nedenle muvazaanın kabul edilip çalışma ilişkisi boyunca müvekkilinin işçi olarak kabul edilmesi gerektiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının hiçbir zaman davalı Şirketin işçisi olmadığını ve talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı Şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının tüm çalışma ilişkisi boyunca işçi statüsünde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Öne sürdükleri def'ilere dair yeterince inceleme yapılmadan davanın kabulüne karar verildiğini, davacının işçi değil acente olduğunu, 2. Taraflar arasındaki acentelik sözleşmesinin davacı tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, 3. Takas ve mahsup def'inin dikkate alınmamasının hatalı olduğunu,

4. Davacının kendi muvazaasından yararlanamayacağını, uzun bir süre boyunca acentelik görevinin zorla yaptırılamayacağını, davacı işçi olarak kabul edilse bile çalışma ve dinlenme sürelerini ayarlama imkânının bulunduğunu, dolayısıyla talep edilen alacakların reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının hukuki statüsüne ve talep edilen alacakların ispatı ile hesap yöntemi ve unsurlarına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.