Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/13259 E. 2024/1781 K.

... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/490 E., 2021/449 K. MAĞDURLAR : ..., ... SUÇLAR : Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanıklar hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise ayrı ayrı 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair kararının sanıklar müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2019/7103 Esas, 2020/3947 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan)14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.07.2021 tarihli ve 2020/490 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararı ile sanıklanın tehdit suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise ayrı ayrı 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurların beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık ...’ın atılı suçları işlemediğine, suçun zamanaşımına uğradığına, tekerrür hükümlerinin kanuni koşulları oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddelerinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık ...’nin atılı suçları işlemediğine, uyuşmazlığın cezai değil hukuki olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın suçu işlediğine yeterli delil bulunmadığına, raporların sanık aleyhine bulunmadığına, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. D. Sanık ...'in Temyiz İsteği Kararı temyiz ettiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Oluşa uygun kabule göre sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca tehdit suçunu oluşturup, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/490 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/490 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi. ...