Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/824 E. 2026/2428 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1659 E., 2019/2122 K. SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında yaşı küçük katılan mağdureye yönelik farklı tarihlerde vajinal yoldan organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık ikrarı, katılan mağdure beyanları ve dosya kapsamı uyarınca sanığın katılan mağdure ile katılan mağdurenin on beş yaşını ikmal etmediği tarihlerde cinsel ilişkiye girdiğinin sabit olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının çelişkili olduğuna, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurenin suç tarihinde on beş yaşında olması nedeniyle sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan üst hadden cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasının hatalı olduğuna ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın katılan mağdurenin reşit olduğunu düşünerek cinsel ilişkiye girdiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak 2 yıl hapis cezası belirlendikten sonra aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini bu husus temyiz sebepleri arasında gösterilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2026 tarihinde karar verildi.