Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/4030 E. 2026/4747 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1918 E., 2021/2189 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ve ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmün niteliği itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocukları olan mağdurlar ..., ....... ve ..........'e karşı değişik tarihlerde cinsel bölgelerini öpmek, sıkmak ve dokunmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu, ayrıca mağdure .............'ya yönelik ''popon benim, göğsün benim, sen benimsin'' şeklinde sözler söylemek suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 17.12.2021 tarihli karar ile mağdurlar ... ve ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı ve mağdure ...'ya karşı cinsel taciz suçlarından, 13.01.2022 tarihli ek karar ile mağdure ...........ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, 07.01.2022 tarihli ek karar ile katılan ... vekilinin sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından verilen kararlara dair temyiz başvurusu yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurenin aşamalardaki ayrıntılı beyanları gözetilerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdur ve şikayetçi beyanları gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Mağdurlar ... ve ... Vekillerinin Temyiz İstemleri Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Katılan Mağdurlar ... ve ... Vekillerinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.12.2021 tarihli ve 13.01.2022 tarihli kararlarında katılan mağdure ... vekili ile katılan mağdur ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2026 tarihinde karar verildi.