Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/12756 E. 2026/3905 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2179 E., 2021/1001 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, şantaj, cinsel taciz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında mağdureye karşı taciz içerikli mesajlar atmak, arkasından gelip zorla sarılmak, kıyafetlerinin üzerinden göğüslerini ellemek şeklindeki eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı, şantaj ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, cinsel istismar suçunun sübut bulduğuna, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Cinsel Taciz ve Şantaj Suçlarından Verilen Kararlara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Mağdure Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Cinsel Taciz, Şantaj ve Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Verilen Kararlara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271

sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2026 tarihinde karar verildi.