Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9898 E. 2024/2336 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1009 E., 2015/1267 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Katılan ve katılan mağdurenin temyiz aşamasında şikayetten vazgeçme dilekçesi gönderdikleri anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık müdafilerinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, ele geçen hafıza kartında bulunan görüntülere istinaden, uyuyan mağdurenin vücuduna cinsel organı ile elbiseleri üzerinden kalçasına ve eli ile de göğüslerine dokunmak ve videolarını çekmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına ilişkin olarak, Gebze 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli, 2012/1657 Esas, 2014/793 Karar sayılı görevsizlik kararının, sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2014 tarihli 2014/640 Değişik iş sayılı kararı ile kaldırılması sonrası yapılan yargılama sonucunda, Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli, 2014/1009 Esas, 2015/1267 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, adli emanetin 2012/1474 sırasında kayıtlı olay görüntülerini içeren hafıza kartının müsaderesine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.09.2014 tarihli ve 2012/1657 Esas, 2014/793 Karar sayılı görevsizlik kararının, sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2014 tarihli ve 2014/640 Değişik iş sayılı kararı ile kaldırıldığı görülmüş ise de mercii kararının nitelik ve mahiyeti ile müşahhas olayın özeliklerine nazaran, sanığın üzerine atılı suçun mağdurenin yaşı da dikkate alındığında çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında değerlendirilip anılan maddede hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2014/1009 Esas, 2015/1267 Karar sayılı esası incelenmeyen kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.