Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8546 E. 2024/2391 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/8546
- Karar No
- 2024/2391
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/47 E., 2015/178 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesi ile 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/178 Karar sayılı kararı ile sanığın; a) Cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.03.2019 tarihli ve 14-2015/323805 sayılı, kısmen onama, kısmen bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Kararın temyiz edildiğine ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık aleyhine cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde cinsel saldırı suçundan karar verilmesinin hatalı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. 3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. B. Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sırasında toplanan deliller, olayın oluş şekli, katılanın soruşturma aşamasındaki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılana yönelik; katılanın vücut dokunulmazlığını ihlal etmeksizin bakarak kendi cinsel organını okşamak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/178 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/178 Karar sayılı kararında katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.