Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8324 E. 2024/7364 K.

DURUŞMA TALEPLİ İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/175 E., 2015/72 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek; a) Sanık ... hakkında mağdure ...'ye yönelik eylemlerinden lehe kanun değerlendirmesi yapılmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 109/3-b-f, 109/5, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. b) Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-b-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın eksik inceleme ile verildiğine, haksız yere ceza alındığına, mağdurelerin değişen beyanlarının dikkate alınmadığına, suç işleme kastının olmadığına ve sair hususlara ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Ceza verilen suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, mağdure ifadelerinin çelişkili olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Cinsel istismar suçundan beraat kararı verilmişken cinsel amaçlı olarak hürriyeti kısıtlamaya ilişkin ceza verildiğine, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Mağdure ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, savunmalar, adli raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin aşamalarda beyanlarını değiştirmesi ve çelişkili ifadeler kullanarak beyanlarının güvenilirliğinin zedelenmesi karşısında mağdurenin soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 02.12.2014 tarihli iddianamede sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı olacak şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3 ve 109/5. maddesinin uygulanmasına dair usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin tatbiki neticesinde savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur. C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanık ...'ın suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureleri alıp kendi evine götürdüğü, bir müddet sonra Bahtiyar'ın çağırması sonucunda eve diğer sanıklar ... ve ...'in geldiği ve hep birlikte oturdukları şeklinde kabul edilen eylemde olayın oluş ve ortaya çıkış şekline göre sanıkların suça iştirak iradesi bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.