Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/3351 E. 2023/4946 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/303 E., 2014/447 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2014 tarihli ve 2013/303 Esas, 2014/447 Karar sayılı kararı ile sanığın hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebebi ileri sürmediği görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Katılan ...'ın olay günü kızı ... ile birlikte Manisa ili ... içi havuz yanında bulunduğu sırada sanık ...'nın %50 oranında engelli ve hafif düzeyde mental retardasyonu bulunan ...'in kıyafetlerinin üzerinden kalçalarını okşadığı ve belinden tutup kendisine doğru çektiği sırada bunu fark eden katılan ...'ın sanık ...'yı basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde kasten yaraladığı şeklinde olay kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterilmek suretiyle gerçekleştirilen yargılama neticesinde önceki hükmün onaylanmasına dair kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2014 tarihli ve 2013/303 Esas, 2014/447 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2023 tarihinde karar verildi.