Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/2809 E. 2023/131 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2014 tarihli ve 2013/183 Esas, 2014/200 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan lehe kanun değerlendirmesi yapılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.08.2017 tarihli ve 2014/376057 sayılı iade ve onama talepli tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın Temyiz Sebepleri; üzerine atılı suçu işlemediği, husumet sebebiyle kendisine iftira atıldığı, katılan ile annesi ... ve babası ...'in aşamalarda çelişkili beyanlarda bulundukları, olay yerinde keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; katılanın inandırıcılıktan uzak, tutarsız ifadeleri dışında her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, olay yerinde keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği, dosya içerisinde yer alan ve sanık lehine olan tanık beyanlarına itibar edilmediği, tehdit suçundan beraat kararı verilmesine rağmen vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. ...’nin, ... ve katılan ...’in annesi olduğu, sanık ...’ın ise nakliyecilik işi yaptığı, katılanın babası olan ...'in Malatya’da ikamet eden diğer kızının eşyalarının Arapgir’e getirilmesi için nakliye hususunda sanık ... ile anlaştığı, olay günü eşyaları sanık ...’a ait araç ile Arapgir’e getirdikleri, eşyaların taşıma işi bittikten sonra ... ve ...’ın eve dinlenmeye çekildikleri, katılanın ise ahıra inekleri sağmaya indiği, bu esnada sanık ...’ın ahıra inerek katılanı yanağından öptüğü, mağdurun tepki göstermesi üzerine bu sefer de göğüslerini sıktığı, katılanın bağırdığı ancak babası ve kardeşi ...’ın duymadığı, katılanın bu olayı daha sonra eve gelen annesi ...'ye anlattığı, ertesi günü ... ile ...’ın Arapgir ilçe merkezinde karşılaştığı, ...’nin söz konusu olayı öğrenmiş olması nedeniyle sanık ...’a bağırmaya başladığı, sonrasında birbirlerine karşılıklı olarak hakaretler etmeye başladıkları, olay yerine ...’ın da geldiği, ... ile ... ve sanık ...’ın karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, araya giren vatandaşların tarafları ayırdığı, 2. Sanık ...'ın katılana karşı cinsel saldırı suçunu işlediği, ancak bu suçun zincirleme olarak işlendiğinin kabul edilemeyeceği, zira mağdurun tüm aşamalarda istikrarlı olarak ahırda gerçekleşen cinsel saldırı olayını anlattığı halde, eşofmanını sıyırmaya çalıştığını bildirdiği ikinci olaydan ise ilk beyanında hiç bahsetmediği, daha sonra, buna ilişkin savcılık beyanında,"...daha sonradan öğrendiğim kadarıyla ile ... ile annem ve babam ...’ın bana ettiklerinden dolayı tartışmışlar, bu tartışmada ... yaralanmış, ... bana “Ben sana bunları kimseye söylemeyeceksin demedim mi, seni öldürürüm” diyerek yakama yapıştı, ardından eliyle eşofmanımı sıyırmaya çalıştı..." şeklinde beyanda bulunduğu, yine buna ilişkin mahkeme beyanında, "...olayı anneme anlattım, anneme anlatınca annem de çıkıp gitti, ben yayık yaymaya başladım, ayranı yaydıktan sonra kapıyı kapattım, bir süre sonra ben yayıktan yağ almaya çalışırken kapı açıldı, ...’ı karşımda gördüm, benim göğsümden tuttu, üstümü başımı paramparça etti, eşofmanım vardı, üstümü çıkarmaya çalıştı, annem ne olur ne olmaz diye telefonunu vermişti, ben de eşofmanın cebine koymuştum, ... bana “Ben sana ne dedim, kimseye anlatmayacaksın demedim mi” dedi, ben de “İyi ettim anlattım” dedim, benim göğsümden ve yakamdan tuttu, eşofmanımı aşağı sıyırmaya çalıştı..." şeklinde beyanda bulunduğu, dolayısıyla ikinci olaya ilişkin mağdur beyanlarının tutarsız olduğu, bu nedenle cinsel saldırı eyleminin zincirleme olarak değil, ahırda gerçekleşen ilk olayla sınırlı olduğu şeklinde kabul edilmiştir. Ayrıca İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.10.2013 tarihli raporda; katılanın maruz kaldığı cinsel saldırı suçu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirlenmiştir. 3. 18.06.2014 tarihinde kabul edilen ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanunun 58 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesi tamamen değiştirilmiştir. Her iki kanun uygulaması yönünden lehe aleyhe değerlendirmesi yapmak gerekmiş; yeni değişikliğin sanığın lehine olduğu anlaşılmış, lehe kanun uygulaması yapılarak cezalandırılması yoluna gidilmiştir. 4. Sanık ... hakkında katılana karşı "Tehdit” suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında ise, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık müdafiinin şahsi hakka ilişkin olan vekalet ücreti talebiyle sınırlı temyiz sebebinin incelenmesinde; sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp, bu kapsamda sanığın aynı davada yargılandığı cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmesinden dolayı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır. B. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılanın aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, sanığın eylemi üzerine bağırdığını söylemesine rağmen evde olan babası ve kardeşinin bağırma sesi duymadıklarına dair beyanları, kavga olayını müteakip başlatılan adlî tahkikat sırasında gerçekleştiği iddia edilen cinsel saldırı eylemiyle ilgili müracaatta bulunulması şeklindeki olayın intikal tarzı ve zamanı, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. C. Tebliğname Yönünden 1. Sanık ve müdafiinin mahkemeye sundukları 28.08.2014 ve 22.09.2014 havale tarihli dilekçelerinin içeriklerinde sanık hakkında katılan ... ile müşteki ...'a karşı hakaret, kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin temyiz edilmediği anlaşıldığından Tebliğnamedeki iade görüşüne iştirak edilmemiştir. 2. Bozma sebebine göre sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) harfli alt başlıklta açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2014 tarihli ve 2013/183 Esas, 2014/200 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) harfli alt başlıkta açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2014 tarihli ve 2013/183 Esas, 2014/200 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazıları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.