Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26005 E. 2025/4883 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1457 E., 2018/1673 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle katılanın rızasıyla sanığın aracına bindiğine ve sanıkla öpüştüğüne, olaydan iki gün sonra alınan doktor raporunun atılı suçu işlediğine dair delil olmayacağına, teşdiden ve takdiri indirim uygulanmaksızın ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, katılanın olaya bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/5. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılanın vücudunda yaralanmaların olduğuna ve bu yaralanmaların aynı Kanun'un 102/3-d maddesi kapsamında olup olmadığının araştırılması gerektiğine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılması gerektiğine, hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 1. İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında atılı suçtan gerçekleştirilen yargılama neticesinde suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine aynı Kanun'un 223/2-e maddesine göre hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup, bu hususun Dairemizce düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/705 Karar, 01.11.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/565 Karar, 26.12.2023 tarihli ve 2023/57 Esas, 2023/689 Karar sayılı ilamları da dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca on yıl ve daha az hapis cezasını gerektiren suçlardan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz yoluna tabi olup olmadığının tespitinde atılı suçun nitelikli hallerinin de gözetileceği anlaşıldığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmış olup aksi yöndeki Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarihli, 2013/204 Esas, 2018/22 Karar sayılı hükmünde yer alan "...CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE..." ibaresinin çıkarılarak yerine "...CMK'nın 223/2.a maddesi uyarınca BERAATİNE..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2025 tarihinde karar verildi.