Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23776 E. 2025/3045 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1616 E., 2020/1236 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan ilk hükmün yeni bir delilin ortaya çıkmaması ve usule ilişkin olması sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kazanılmış hak oluşturduğuna, cinsel muayeneye ilişkin raporlar ve tanık anlatımlarının savunmayı teyit ettiğine, mağdurenin yaşından dolayı ilgi çekmek maksadıyla iftira attığına, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Mağdurenin beyanları, tanık anlatımları, 05.08.2014 tarihli cinsel muayene raporunda mağdurenin yapılan genital muayenesinde kızlık zarı fevhasının iki parmak duhulüne müsait olup, eski veya yeni yırtığa rastlanılmadığı, şahsın anatomik manada bakire olduğunun belirtilmesine karşılık söz konusu iddianın suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanması, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Bölge Adliye Mahkemesince kurulan 09.05.2017 tarihli bozma ilamı öncesi İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada davaya katılmayan Bakanlık vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmü istinaf etme hakkı bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince kanun yolu aşamasında da katılma talebinde bulunulamayacağı anlaşıldığından, incelemenin suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinafıyla sınırlı yapılıp, yeniden yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 307/5. maddesinde açıklanan ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı korunmak suretiyle karar verilmesi gerekirken çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde uygulama yapılması, karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.