Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23612 E. 2025/5255 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi TARİHİ : 21.03.2018 SAYISI : 2017/2777 E., 2018/490 K. HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi. Şikayetçi Bakanlık vekilinin katılma talebini içerir dilekçesi dikkate alınarak davaya katılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü : I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, kucağına oturttuğu mağdurenin cinsel bölgesini ellediği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık savunmasını doğrulayan tanık ifadelerinin ne sebeple hükme esas alınmadığının gerekçeli kararda açıklanmadığına, cinsel saik olmadığına, olayla ilgili görgüye dayalı bilgisi olan kimse bulunmadığına ve mağdurenin olaydan etkilenmediğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. B.Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ; Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, mağdureyi kucağına oturtması ve kıyafeti üzerinden cinsel bölgesini ellemesi şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı dikkate alınarak söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabülüne karar verilmesi gerekirken esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.