Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/22744 E. 2025/1881 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2352 E., 2017/2274 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmün niteliği itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın gerekçesiz olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, duruşma istemine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mahkemece kararın gerekçe bölümünde sanık hakkında "katılanın soyut beyanı dışında cezalandırılmasına yeterli kesin ve somut delil elde edilemediği ve suçun oluşabilmesi için gerekli olan cebir tehdit veya hilenin olduğuna dair somut bir bulgu bulunmadığı" gerekçesiyle beraat kararı verildiğinin belirtildiği, buna göre 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 223-a ve c maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "kasıt ve unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan CMK’nun 223-a ve c maddeleri" ibaresinin karardan çıkartılarak yerine ''sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği anlaşıldığından CMK 223/2-e maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.