Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/25682 E. 2025/2165 K. – Reşit Olmayanla

Konu: Reşit Olmayanla Cinsel İlişki

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25682
Karar No
2025/2165
Karar Tarihi
Konu
Reşit Olmayanla Cinsel İlişki

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/118 E., 2018/900 K. SUÇ: Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesinde yer alan "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." ve 5271 sayıla Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. maddesinde yer alan "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden itibaren işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair karar tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle katılan mağdure vekilinin temyiz nedenlerini içerecek dilekçesinin süresinde olduğu kabul edildi.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedildiği ve söz konusu karara ilişkin Bakanlık vekilinin 12.06.2018 tarihli temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 06.07.2018 tarihli karar ile katılan sıfatının yokluğu ve kanun yolu aşamasında katılma isteğinde bulunulamayacağı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla incelemenin sanık müdafii, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleriyle sınırlı yapılmasına karar verildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu bakımından katılan mağdurenin kolluk beyanına göre şikayetinin bulunmadığına, katılan ...’ın katılan sıfatının geçersiz olduğuna, temel ceza belirlenirken ve cezada artırım yapılırken hukuka aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşıldığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle, sanığın ilk eyleminin zorla gerçekleştiğine, devam eden eylemlerin katılan mağdurenin ailesine söyleneceğinden bahisle baskı ile gerçekleştiğine, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle ilk ilişki tarihinde katılan mağdurenin on beş yaşını tamamlamadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan mağdureye karşı cebir ve tehdit ile eylemlerin gerçekleştiğine, ilk olay ve devam eden ilişkilerde rızanın olmadığına, katılan mağdurenin kolluk beyanlarının uzman eşliğinde alınmadığına, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, kabul anlamına gelmemek şartıyla reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise üst sınırdan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi bulunması ve soruşturma evresinde on beş - on sekiz yaş grubunda bulunan katılan mağdurenin vekil huzurunda verdiği 28.12.2016 tarihli kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında vaki şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/25682, K. 2025/2165, T. 17.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-25682-e-2025-2165-k-d21dfa46090d