Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18677 E. 2024/8270 K.

Konu: Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18677
Karar No
2024/8270
Karar Tarihi
Konu
Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/529 E., 2015/637 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçu işlemediğine, mağdurenin tazminat alabilmek için bu suçu uydurmuş olabileceğine, kendisini karıştırmış olabileceğine, atılı suçu işlediğine dair bir delil olmamasına rağmen duyuma dayalı tanık beyanları ile eksik araştırma yapılarak karar verildiğine, mağdur beyanlarından sonra savunmasının alınmadığına ve dilekçelerinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli, savunma, usulüne uygun teşhis tutanağının bulunmaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut iddiasından başkaca mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/18677, K. 2024/8270, T. 07.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-18677-e-2024-8270-k-ad0e4e3dd5aa