Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18498 E. 2024/8099 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/203 E,. 2016/388 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33/1. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın mağdureye yönelik cinsel organını içerir fotoğrafını gösterme ve "Seni elleyeyim mi" şeklindeki sözleri sübut kabul edilmiş, ancak sanık hakkında aldırılan 29.01.2016 tarihli Mersin İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32/1. maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında kurulan hükmün dosya kapsamındaki delillerle uyuşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın cinsel organını çektiği fotoğrafları mağdureye göstermesi ve mağdureye yönelik "Seni elleyeyim mi" şeklindeki ifadesinin fiziksel temas içermemesi nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105/1. maddesinde düzenlenen, cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.