Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16977 E. 2024/9863 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/12 E., 2016/101 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Zara Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Özetle suçun sübuta ermediğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan haliyle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır. B. Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Katılanın soruşturma evresinde alınan beyanında sanığın kendisini davet etmesi üzerine rızasıyla evine gittiğini, evin kapısını kilitlediğini, kendisini öpmeye çalıştığını, yanaklarını ısırdığını, bunun üzerine kendisinin de sanığın dilini ısırdığını, "Kapıyı açmazsan bağırırım" demesi üzerine sanığın kendisini bıraktığını, üzerini toparlayıp eve gittiğini, babasının yanaklarındaki izleri görüp sorması üzerine babasına durumu anlattığını ve şikayetçi olduğunu; kovuşturma evresinde ise sanığın zorla evine götürdüğünü, öpmeye çalışması üzerine dilini ısırdığını, sanığın da yanaklarını ısırdığını, eylemine devam etmediğini, yanaklarından öpmesi halinde gitmesine izin vereceğini söylemesi üzerine sanığı öptüğünü, üzerini düzeltip eve gittiğini, erkek arkadaşına durumu anlattığını, onun yönlendirmesiyle olayı babasına anlattığını ifade etmekle çelişkili açıklamada bulunması, sanığın katılanın eski erkek arkadaşı olup ara ara evlerine gittiği hususunun katılan ve sanık beyanlarıyla sabit olması, katılanın babasının kovuşturma evresinde alınan beyanında kızının eve geç geldiğini, kıyafetlerinde herhangi düzensizlik olmadığını, yanaklarındaki izleri görünce ne olduğunu sorması üzerine olayı anlattığını beyan etmesi, yine katılanın babasının olayı öğrenmesi sonrasında sanığı konuşmak için çağırdığını ama ne söylediğini hatırlamadığı yönündeki beyanının hayatın olağan akışına uymaması, sanığın ise olay sonrasında katılanın babasının kendisine "Ne yapayım ben şimdi sizi" şeklinde söylediğine dair anlatımı karşısında sanığın katılanın rızası dışında cinsel davranışta bulunduğuna dair mahkumiyete yeterli, kesin inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Zara Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.