Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16880 E. 2024/10243 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16880
Karar No
2024/10243
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/71 E., 2015/292 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdur ... vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında mğdurlara çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında verilen görevsizlik kararına istinaden yapılan yargılama sonucunda, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, mağdur ...'e karşı ise atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sübuta mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkumiyete yeterli kesin, inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraza tabi olduğu ve temyizi olanaklı bulunmayan karara karşı itiraz üzerine mahallinde itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Mağdur ...'ın aşamalardaki anlatımı,sanığın ikrar içerikli savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın para verme vaadi karşılığında, mağdurun cinsel organını sanığa anal yoldan sokması eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı kabul edilmesi gerekirken ve Mahkemece de kısa kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi uyarınca ceza tayin edildikten sonra gerekçeli kararda eylemin aynı Kanun'un 103/2. maddesi kapsamında kaldığına dair açıklamaya yer verilip gerekçeli kararda uygulama maddesinin de 103/2 olarak değiştirilmesi suretiyle çelişki oluşturulması, 2. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerin tüm hükümleri olaya uygulanıp denetime elverişli şekilde karşılaştırma yapılmadan eksik ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, 3. Mağdurun aşamalardaki anlatımı ile sanık savunmasında sanığın mağdurla bir kez birlikte olduğunu, sanığın ise ikinci olayda vücuda temasın gerçekleştiğine dair anlatımının bulunmaması karşısında Mahkemesince atılı suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi ile artırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR A. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelendiğinden, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16880, K. 2024/10243, T. 28.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-16880-e-2024-10243-k-af1c5072a946