Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16071 E. 2023/148 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/225 Esas, 2016/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.10.2020 tarihli ve 14-2016/244947 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE 1.Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 15.11.2022 tarihinde öldüğüne dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 16.11.2022 gün ve 2022/1500 sayılı belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Yukarıdaki bentte açıklanan nedenle tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/225 Esas, 2016/452 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.