Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12876 E. 2024/6533 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/850 E., 2016/27 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/850 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2.cümle 103/3.c ve 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, başkaca delil bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 15.02.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda %32 konuşma engeli, %36 konuşma özür oranı ve işitme engeli olduğu anlaşılan sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümlerinde açıklanan nedenlerle Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07. 2024 tarihinde karar verildi.