Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/1411 E. 2020/1546 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tefecilik yapma Hüküm : TCK'nın 241/1, 43/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; İddianamede suç tarihinin 08/04/2013 olarak belirtildiği, katılanlardan ...'ın kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde sanıktan 2006 yılında faizle para aldığını belirttiği, ... ve ...'nin ise aşamalardaki beyanlarında sanıktan hangi tarihlerde para aldıklarını net olarak belirtmedikleri, zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının tayini bakımından suç tarihinin belirlenmesi gerektiği ve tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alınarak, ... ve ...'nin yeniden dinlenilerek suç tarihinin kesin olarak saptanması ve buna bağlı olarak da zamanaşımı hükümlerinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.