Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/9102 E. 2013/3559 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 2911 sayılı Kanunun 33/2. maddesi yollamasıyla 32/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi yollamasıyla TCK'nın 265/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın kastı da dikkate alındığında; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan TCK'nın 265/1. maddesine uygun gösteri yürüyüşü sırasında işlenen "kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme" eyleminden açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca verilen cezanın aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerele reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.