Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2011/4055 E. 2012/3873 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 169, 3713 sayılı Kanunun 5, 765 sayılı TCK'nın 59/2, 31. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 765 sayılı TCK'nın 169. maddesinde tanımlanan silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun yurt dışında işlenmesi ve 765 sayılı TCK’nın ikinci kitabının birinci babında yazılı muvakkat ağır hapis cezasını içeren cürümlerden olması karşısında aynı Kanunun 102/son maddesi hükmüne göre, dava zamanaşımının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Bozma kararı öncesindeki 09.05.2006 tarihli kararda sanığa 765 sayılı TCK’nın 31. maddesi yerine 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, bu kararın yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu yönden bozma yapılmadığı hususunun Dairemiz kararında belirtilmesi karşısında, kazanılmış hak kuralı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 31. maddesinin uygulanması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca, 765 sayılı TCK’nın 31. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. fıkranın hükümden çıkartılarak yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ibaresini içeren fıkranın eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.