Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/17815 E. 2012/4792 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit, hakaret Hüküm : 1- Katılan sanık ... hakkında; a) TCK'nın 151/1, 62, 50/1-b maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 86/2, 29, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1.500 TL Adli para cezası) c) Tehdit suçundan; Beraat 2- Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 129/3.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında kasten yaralama suçundan verilen hükmün kesin olması, katılan sanık ...'un yasal süre geçtikten sonra tehdit suçundan verilen hükmü temyiz ettiği anlaşılmış olduğundan, katılan sanıkların bu yöndeki temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün ONANMASINA, 3- Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı TCK'nın 151/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiği belirtilerek temel gün adli para cezasının tayin edilip takdiri indirim yapıldıktan sonra, gün karşılığı adli para cezasının belirlenip sonuç adli para cezasının saptanması yerine, sanık hakkında kısa süreli hapis cezası tayin olduğundan bahisle cezanın seçenek yaptırımlardan katılanın zararının tazmini suretiyle giderilmesi tedbirine çevrilmesi suretiyle hükmün karıştırılması, Kanuna aykırı, katılan sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.