Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/12696 E. 2012/3853 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Hırsızlık, mala zarar verme, uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma Hüküm : 1- TCK’nın 152/1-(2-a), 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK’nın 142/1-a, 143, 62, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK’nın 191/2-3-4-5. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin TCK’nın 152/1-a yerine 152/1 olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının temel cezanın belirlendiği bölümlerinden “152/1” ibaresi çıkartılarak yerine “152/1-a” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri doğru olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3- Uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede; Sanıkların daha önce kullandıklarını söylediği maddenin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandıklarının teknik yöntemlerle de belirlenmediği anlaşılmakla atılı suçtan beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi; Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.