Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/12267 E. 2012/10 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mühür bozma, mala zarar verme, kasten yaralama Hüküm : 1- Sanık ... hakkında ; 765 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi delaletiyle 274/1, 40. maddesi uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; a) 765 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi delaletiyle 274/1. maddesi uyarınca mahkumiyet, b) 765 sayılı TCK'nın 516/1-b-3, 522, 36, 40, 647 sayılı Kanunun 5, maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- Sanık ... hakkında ; TCK'nın 456/2, 40, 36. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanıklar ... ve ... haklarında mühür bozma ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak; Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan açılan dava ile ilgili olarak zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Sanıklara atılı suçlar bakımından 765 sayılı TCK'nın 274/1, 456/2. maddelerinde öngörülen cezanın süreleri itibariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK’ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Hükmün gerekçesinde hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezadan 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle takdiri indirim nedeninin uygulanmasına karar verildiği belirtildiği halde , kısa kararda takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması, b) Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 216 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02. 01. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.