Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/8867 E. 2011/2496 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/8867
- Karar No
- 2011/2496
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, Kasten yaralama, Taksirle yaralama, Tehdit Hüküm : 1- ... hakkında; Beraat 2- Sanık ... hakkında; a) Mala zarar verme suçu için; TCK’nın 151/1, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet b) Kasten yaralama suçu için; TCK’nın 86/2-3-a, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet, 3- Sanık ... hakkında; TCK’nın 89/1, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezalarının miktarları karşısında sanık ... hakkında mala zarar verme ve katılan-sanık ... hakkında taksirle yaralama suçlarından kurulan hükümlerin kesin olması nedeniyle sanık ... müdafii ile katılan-sanık ... müdafilerinin temyiz isteklerinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde; Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün ONANMASINA, 3- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Karar tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin tartışılması hukuki değerden yoksun olmakla; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan-sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.