Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/18901 E. 2011/28218 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kasten yaralama, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığının ihlali Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: a- 765 sayılı TCK'nın 193/1, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme b- 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme 2- Sanık ... hakkında: a- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 54, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, müsadere, erteleme ( 440 TL adli para cezası ) b- Sövme suçundan; beraat Temyiz edenler : Sanıklar müdafii Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında sövme suçundan verilen 01.04.2005 tarihli beraata ilişkin hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, hükmün mahkumiyet kararları yönünden sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi uyarınca dosyanın iadesi üzerine yapılan yargılama sonunda sanık hakkında yeniden beraate ilişkin kurulan hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümle ilgili olarak 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçların niteliği, hükmolunan cezaların tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.