Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/15128 E. 2010/2528 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 1-765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-CMK'nın 272/3-a maddesi gereğince temyizin reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş olması ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesinin "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre, çevrilen para cezası veya tedbirdir, bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmü karşısında hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş ve mağdurun zararının karşılanmamış olması karşısında tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin mahallinde yazılması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığa verilen cezada kusur oranında indirim yapılması sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, 2-765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği ve adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca toplanmak suretiyle karma uygulama yapılması, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün kusur oranında indirimi düzenleyen ikinci fıkrasına "765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve içtimayı düzenleyen beşinci fıkrasındaki "5275 sayılı Kanunun 99. maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "765 sayılı TCK'nın 72. maddesi" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.