Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/2493 E. 2025/4504 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/872 E., 2024/1044 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/366 E., 2023/653 K. Taraflar arasında İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde yabancı Mahkeme kararının tanınması davası sonucunda verilen hükme davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacı ...'nın "... Vakfı'nın galleye müstahak evladı olduğunun tespitine" dair Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Yargıtay/ Asli Yetki No: 3/ 2018 D. 10/2022 sayılı kararının tanınmasına karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince, tanınması istenilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Yargıtay/ Asli Yetki No: 3/ 2018 D. 10/2022 sayılı kararın, hüküm veya tespit mahiyetini içerir Mahkeme kararı niteliğinde olmadığı, bu kararın tanınmasında kamu yararı ve davacının kararın tanınmasında hukuki menfaatinin de bulunmadığı, kamu yararı ve kanuni düzenlemeye aykırı hükme yönelik tanıma kararı verilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafça tanıma ve tenfiz talep edilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Yargıtay/ Asli Yetki No: 3/ 2018 D. 10/2022 sayılı kararında Mahkemenin davacının talebini reddettiği, bu sebeple tanıma ve tenfizi kabil Mahkeme kararı bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, yabancı Mahkeme kararının tanınması istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davacı ...'ndan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.