Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/5625 E. 2024/2386 K. – Uygulama Kadastr

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1678 E., 2023/996 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2020/14 E., 2020/168 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, Elazığ ili ... ilçesi, ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 538 parsel sayılı 1.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 133 ada 1 parsel numarasıyla ve 454,62 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş, komisyona yapılan itiraz reddedilmiştir.

Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sırasında, 538 parselin 1.000 m2 iken 133 ada 1 parsel olarak 454,62 m2 olarak tespit gördüğünü, yenileme öncesi kadastro paftası üzerinde yapılan hesaplamada ise yüzölçümünün 1.016 m2 olarak hesaplandığını, parselin alanında büyük oranda azalma meydana geldiğini belirterek taşınmazın 1.016 m2 olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kadastro Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 10.01.2020 tarihli kararı ile, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı gerekçesi ile, mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Mahkemesince, yeniden yapılan yargılama neticesinde, mahallinde 30.06.2020 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi heyetini sunduğu raporlar ve taşınmazın fiili durumu bir bütün olarak değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde tesis kadastrosunun 1967 yılında üretilen fotogrametrik paftalar üzerinden 1981 yılında yapıldığı, dava konusu taşınmazın büyük kısmının boş ve dere yatağında kaldığı, ayrıca üzerinde ve altında köye ve arazilere giden yolun da bulunduğu, taşınmazın ekilip biçilmediği (az kısmında tarımsal faaliyet var), parsel sınırının oluşmadığı, ham toprak vasfında olduğu, 1981 yılında yapılan tesis kadastrosunun taşınmazın gerçek yüz ölçümü ve durumuyla bağdaşmadığı, nitekim 14.09.2020 tarihli fen bilirkişi heyet raporunda "dava konusu parselin batısında zeminde mevcut olan yolun eski tarihli hava fotoğraflarıyla uyumlu olması sebebiyle eski kadastro paftasında sınırlandırma hatası yapılarak, yolun dava konusu parsele eklendiği, parselde yüzölçüm azalmasının sebebinin bundan kaynaklandığının" rapor edildiği, dolayısıyla taşınmazdaki yenileme çalışmaları oluşan alan azalmasının gerçek nedeninin tespit edildiği, yenileme çalışmalarının taşınmazın fiili durumuyla uyumlu olduğu, 1950-1953-1967-1976 ve 1984 tarihli yıllara ait hava fotoğraflarında da taşınmazın sınırlarının 22/a çalışmaları sonucu oluşturulan sınırlar gibi olduğunun belirtildiği gerekçeleri ile, davanın reddine, davaya konu Elazığ Merkez ... Köyü eski 538 parsel yeni 133 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.