Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/3930 E. 2025/6383 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1409 E., 2023/1459 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/384 E., 2023/46 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen vakıf yöneticilerinin görevden alınması davası sonucunda verilen karara, davalılardan ... vekili, ... ve ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan ... vekili, ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleşen dosya dava dilekçelerinde; "... Vakfı"nın 2013, 2014, 20 15... yıllarında görev yapan yönetim kurulu üyesi olan davalıların 5737 sayılı ... Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 10. maddesi gereğince görevden alınmaları istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; "asıl ve birleşen davanın kabulü ile davalıların 5737 sayılı Kanun'un 10. maddesinin bir ve ikinci fıkrası uyarınca görevden alınmalarına ve 5737 sayılı Kanun'un 10. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca beş yıl süre ile aynı veya başka bir vakfın denetim ve yönetim organında görev alamayacaklarına ve meclis üyesi olamayacaklarına" karar verilmiştir. Davalılardan ... vekili, ... ve ...'ın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalılar ... vekili, ... ve ...'ın yerinde olmayan istinaf başvurularının esastan reddine" karar verilmiştir. Davalılar ... vekili, ... ve ... Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdikleri temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemişlerdir. Dava, vakıf yöneticilerinin 5737 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında görevden alınmaları istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ... vekili, ... ve ...'ın temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.