Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/1396 E. 2024/3573 K. – Tespite İtiraz

Konu: Tespite İtiraz

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/1396
Karar No
2024/3573
Karar Tarihi
Konu
Tespite İtiraz

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1296 E., 2022/1335 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2021/60 E., 2022/32 K. Taraflar arasındaki tespite itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında, Samsun ili, Terme ilçesi, ... Mahallesi 113 ada 25 parsel 1/2 paylar ile ... ve ... adına, 113 ada 26 parsel 1/2 paylar ile ... ve ... adına, 113 ada 27 parsel 1/2 paylar ile ... ve ... adına,113 ada 28 parsel 1/2 paylar ile ... ve ... adına 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) 14. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, 113 ada 25, 26, 27 ve 28 parsel sayılı taşınmazların mülkiyetinin kök murisi ...'den taraflarına intikal ettiğini, onun mirasçıları adına tespit edilmesi gerekirken yalnızca ... ve çocukları adına tespit edilmesine itirazda bulunarak tespitin iptali ile taşınmazların muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının babasının kendisine taksim ile düşen dava dışı 113 ada 1 parseli keşifte dinlenen dava dışı ... 'e sattığı, aynı şekilde dava dışı 113 ada 2 parseli dava dışı ...'e sattığı, aynı şekilde kök muristen kalan bazı taşınmazları da dava dışı ..., ... ve ...'e sattığı, mahalli bilirkişiler ile davacı tanıklarının davalıların iddialarını destekler nitelikte birbirleriyle uyumlu beyanları, yaklaşık 50 yıldır nizasız olarak taksime uygun şekilde kullanıldığı göz önüne alındığında, kök muristen kalan mirasın mirasçılar arasında paylaşıldığı, davacının babasının payını aldığı, taksim olgusunu ispat yükümlülüğü üzerlerinde olan davalı tarafın taksimi ispatladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların ortak murisinden kalan çekişmeli taşınmazların taksim neticesinde davacının murisinin taksimde kendisine kalan 113 ada 27 ve 28 parselleri davalıların murisine ait taşınmazlar ile becayiş ederek, senetsizden tespiti yapılan taşınmazların zilyetliğini davalılar murisine devir ettiği ve 1975 yılından tespit tarihine kadar davalılarca çekişmeli taşınmazların kullanıldığının anlaşılması karşısında; çekişmeli taşınmazların murisin terekesinden çıktığı ve davacının tereke üzerinde talep hakkının olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, kök muris ...'in mirasının murisin sağlığında ve/veya ölümünden sonra yapıldığının anlaşılması karşısında 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2023/1396, K. 2024/3573, T. 22.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2023-1396-e-2024-3573-k-1729571151dc