Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/1203 E. 2024/7514 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/1203
Karar No
2024/7514
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/62 E., 2022/1746 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/43 E., 2021/99 K. Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı ... davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Balıkesir ili Balya ilçesi ... Mahallesi 106 ada 114-116-351-381-353 parsel sayılı taşınmazların tam hisseyle tarafına ait olduğu, dava dilekçesi ekinde krokide kırmızı renkle çizili olan yerlerin ise 2014 yılında kadastro neticesinde Ayazdere-Yangalık Devlet Ormanı olarak 106 ada 343 parselde tespitinin yapıldığını, ancak orman olarak tescil edilen iş bu yerlerin 2/B arazi olarak tespit edilmesini ve satın alma usulü uygulanarak satın almasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Orman Kadastro Komisyonlarınca düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak Hazine hariç itiraz olunamayağı ve dava açılamayacağı, dava konusu 106 ada 343 numaralı taşınmaz için 1994 yılında orman kadastro çalışmaları yapıldığı ve tutanak ve haritaların kesinleştiği, davanın ise 06.03.2020 tarihinde açıldığı, davanın 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 11 inci maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü yasal süre içerisinde açılmadığ gerekçesi ile davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı ... davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu yerlerin orman sayılan alanda kaldığı, 2/B sınırlarında kalmadığı, 2/B uygulamasına yönelik ilanın 19.09.1994 tarihinde yapılarak kesinleştiği ve bu sebeple hak düşürücü sürenin geçtiği, orman tahdidi içerisinde bulunan taşınmazların orman sınırları dışına çıkartılması isteğiyle Orman İdaresini zorlayıcı nitelikte davanın dinlenme olanağının bulunmadığı, davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda karar verilmediği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur. Dava, dava dilekçesindeki açıklamaya göre 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesi uyarınca yapılan ve orman sınırları içinde bırakılan taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılması istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde belirtilen 106 ada 343 parsel sayılı taşınmaz halen Ayazdere Yongalık Devlet Ormanı vasfı ile davalı ... adına kayıtlıdır. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 1940 yılında 3116 Sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılan orman tahdidi, sonrasında 22.09.1993 tarihinde işe başlanılarak sonuçları 19.09.1994 tarihinde ilan edilen sınırlandırılması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2023/1203, K. 2024/7514, T. 16.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2023-1203-e-2024-7514-k-bd931c3e6d4f