Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/1000 E. 2024/7519 K.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/898 E., 2022/846 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/429 E., 2021/76 K. Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Düzce ili Cumayeri ilçesi ... köyü 116 ada 7 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 2.802,23 metrekarelik kısmının orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesi ile davalı gerçek kişiler adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu parselin (A1) ile gösterilen orman kadastro çalışmalarının 2018 yılında yapılarak kesinleştiği, Meşelidüz Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, keşif ve bilirkişi incelemesinde dava konusu alanın 1960 ve 1982 memleket haritaları ve 1944, 1956 ve 1966 tarihli hava fotoğraflarında orman görülmesinden dolayı 6831 sayılı Kanun'a göre orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edildiği, Devlet ormanlarının zamanaşımı veya başka bir yolla özel mülkiyete konu edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın 08.03.2020 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokinin (A-1) simgesi ile gösterilen 1.863,95 m²'lik kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile her türlü takyidattan ari olarak orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Hükmün davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; uzman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada dava konusu 116 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 1863,95 m2 lik kısmının kesinleşen orman tahdidi içerisinde kalan yerlerden olduğu belirlendiği, 1981 yılında yapılan Orman Kadastro çalışması sırasında dava konusu yerin yakınında bulunan yolun 1960 yılındaki hava fotoğrafında da olup değişmediği çalışma tutanağının içerisi ile zemininin birbiriyle uyumlu olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesince sonucu itibariyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dava kesinleşmiş tahdide dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.