Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/8229 E. 2023/3958 K. – Kullanım Kadastr

Konu: Kullanım Kadastrosu Tespitine İtiraz

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/8229
Karar No
2023/3958
Karar Tarihi
Konu
Kullanım Kadastrosu Tespitine İtiraz

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2749 E., 2022/2023 K. MAHKEMESİ : ... Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2019/788 E., 2019/278 K KARAR : Yeniden esas hakkında hüküm kurma kararı İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2019/47 E., 2021/222 K. Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Kararın asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davaların reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sırasında ... İli Sultanbeyli İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 7522 ada 11 parsel sayılı, 299,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcısının tespit edilemediği" şerhi yazılarak Hazine adına tespit edilmiştir. 2. Davacı ... dava dilekçesinde; çekişmeli 7522 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 210 metrekarelik kısmının kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini istemiştir. 3. Birleşen davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 7522 ada 11 parsel sayılı taşınmazların kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini istemiştir. II. CEVAP Asıl ve birleşen davada davalı Hazine vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının emlak kaydının 1573 nolu parsele ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazda ...'ın fiili kullanımının olmadığından davasının reddine; ana dosya davacısının davası yönünden taşınmazın fen raporunda A harfi ile gösterilen kısmının davacı tarafından satın alarak vergi kaydı oluşturulduğu, satış senetleri ve özel parselasyon planlarının dava konusu taşınmaza uyduğunu belirterek davacının kullanımında olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporu ile taşınmazın kullanılmadığının anlaşıldığı, davacının tespit tarihi itibariyle kullanımını ispat edemediğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın boş arsa vasfında olduğu ve davacı tarafça zilyetlik olgusunun ispat edilemediği, öte yandan taşınmazın etrafının kadastro çalışmaları yapıldıktan sonra tel ile çevrildiği gerekçesiyle, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davaların reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı ... temyiz dilekçesinde; mahkemece gerçekleştirilen araştırmanın yetersiz olduğunu, uzun yıllardır taşınmazın koruması altında olduğunu ve emlak vergi ödemelerini gerçekleştirdiği belirterek bu durumun taşınmazın fiili kullanımında olduğunu ispat için yeterli olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise kullanımın kime ait olduğuna ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi. 3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'ın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2022/8229, K. 2023/3958, T. 03.07.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2022-8229-e-2023-3958-k-ba55b6c096e1