Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7957 E. 2024/6699 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/586 E., 2022/969 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Sürmene Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/55 E., 2021/299 K. Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil talepli açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı dava dilekçesinde özetle; kadastro sırasında adına tespit edilen Fidanlı Mahallesi 173 ada 30 parsel sayılı taşınmazın eksik ölçüldüğünü, eksik kısmın 173 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığını belirterek kendisine ait bölümün tapu kaydının iptaliyle adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusu kabul edilerek, eksik araştırma ve inceleme sebebiyle karar kaldırılmıştır. Yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi raporlarının çelişmesi sebebiyle karar kaldırılmıştır. Yeniden yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; hava fotoğrafları, memleket haritaları incelenmek suretiyle hazırlanan orman mühendisi bilirkişi heyeti kök ve ek raporunda ve ziraat mühendisi bilirkişi tarafından yapılan inceleme uyarınca da iş bu yerin orman olduğunun bildirildiği, dava konusu edilen kısmın toprak yapısı ile orman parselinin toprak yapısının aynı olduğunun belirtildiği, bu haliyle orman sayılan yer ile ilgili her ne kadar davacı taraf tapu kaydına dayanmış ve eski tapu kaydı bu yere uymuş ise de eski tapu kaydının dava konusu edilen kısmı kapsayacak şekilde genişçe bir alanı kapsadığı, kaldı ki iş bu tapu kaydının dayanağı, geldi kaydının 1872 tarihli olduğu (1288 kanuni evvel tarihli) ve 1945 yılında yürürlüğe giren 4787 sayılı Kanun kapsamında devletleştirilen yerlerden olduğu ve iadeye konu yerlerden olmadığı, 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 1 inci ve 17 inci maddeleri uyarınca orman olan yerlerin zilyetlikle kazanımı korunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; Mahkemece yapılan keşif sonucunda üçlü uzman orman bilirkişi ve harita bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun belirlenmiş olmasına, orman sayılan yerlerin zilyetlikle kazanılmasının hukuken mümkün bulunmamasına ve bir an için nizaya konu taşınmaz bölümünün davacı dayanağı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilse dahi, davacı dayanağı tapu kaydının 4785 Sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 Sayılı Kanun) karşısında hukuki değerini yitirecek olmasına göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından " ... eksik inceleme ve araştırmaya dayalı, mahalli bilirkişi beyanları dikkate alınmadan, çelişen bilirkişi raporları ile hüküm kurulduğundan verilen kararın bozulması talebiyle" temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ:Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 100,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 327,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.