Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7227 E. 2023/1608 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/7227
Karar No
2023/1608
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2005/544 E., 2006/59 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ili, ... Köyünde kain sınırlarını dava dilekçesinde bildirdiği yerin 1956 yılında yapılan tapulama çalışmalarında tescil harici bırakıldığını, sözkonusu yerin vekil edeni tarafından imar ve ihya edildiğini, kazandırıcı zilyetlik sürelerinin geçtiğini açıklayarak, belirtilen yerin davacı adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir. 2.İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2004 tarihli ve 2003/534 Esas, 2004/511 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda B harfiyle gösterilen 2.180,00 m2'lik kısmın davacı adına, A harfiyle gösterilen 3.726,00 m2'lik kısmın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 4. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 02.06.2005 tarihli ve 2005/2747 Esas, 2005/7303 Karar sayılı kararıyla; "bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen yer bakımından davanın reddinin doğru olduğu, B harfiyle gösterilen yer bakımından ise taşınmazın 1956 tarihli tapulama çalışmalarında orman olduğu gerekçesiyle tescil dışı bırakıldığı, üzerinde orman ağacı bulunduğu, 2/B çalışmalarının yapıldığı 1978 tarihine kadar orman olduğunun kabulünün gerektiği, dava tarihi 08.05.2003 itibariyle kazandırıcı zilyetlik süresinin dolmadığı, bu kısım yönünden de davanın reddinin gerektiği" hususlarına değinilerek davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2006 tarihli ve 2005/544 Esas, 2006/59 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine, bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 3.726,00 m2'lik yer ile B harfiyle gösterilen 2.180,00 m2'lik yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmeksizin 13.05.2006 tarihinde kesinleşmiştir. 6. Davalı Hazine vekili, 26.05.2022 tarihli dilekçede, tesciline karar verilen A’nın bilirkişi raporunda yanlış hesaplandığını, 3.726,00 m2 olarak bildirilen yerin gerçekte 4.205,00 m2 olduğunu, arada 479 m2’lik fark bulunduğunu beyanla hükmün tavzihini istemiştir. II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; hükme esas alınan raporu düzenleyen Harita Mühendisi ...'dan alınan ek raporda, (A) ile gösterilen bölüm 4.205,00 m2 olmasına rağmen kök raporda sehven 3.726,00 m2 yazıldığının açıklandığı ve rapor ekinde güncel bir koordinatlı kroki sunulduğu, rapora göre tavzih isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle, tavzih talebinin kabulüne, hükmün 2 numaralı bendinin, "davaya konu taşınmazın fen elemanı ...tarafından tanzim edilen 22.06.2022 tarihli krokili raporda (a) harfiyle gösterilen 4.205 m2'lik bölümü ile (b) harfi ile gösterilen 2.180 m2'lik bölümünün davalı-karşı davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde tavzihine, fen elemanı ... tarafından düzenlenen 22.06.2022 tarihli krokili raporun kararın eki sayılmasına, tavzih kararının ayrı bir kağıda yazılıp asıl karara eklenmesine karar verilmiştir. III. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, nizalı yerde yenileme kadastrosu çalışmalarının yapıldığını ve taşınmaz alanının değiştiğini, bu sebeple ilamın tavzih edilerek yeni duruma göre tescil talep edilmesinin mümkün olmadığını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (6100 Sayılı Kanun) düzenlenen tavzih şartlarının hiçbirisinin davalı lehine gerçekleşmediğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirm Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi. 3. Değerlendirme Her ne kadar, davacı vekili tarafından dava konusu taşınmazın tesciline dair hükmün tavzihine ilişkin ek karar temyiz edilmiş ise de, davacının davası reddedilmiş ve söz konusu karar davacı aleyhine kesinleşmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2006 tarihli hükmünün davacı yönünden kesinleştiği ve incelemeye konu hükmün tavzihine dair ek karar ile de davacı aleyhine yeni bir hukuki durum yaratılmadığı anlaşıldığından, temyizde hukuki yararı bulunmayan davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. IV. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2022/7227, K. 2023/1608, T. 20.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2022-7227-e-2023-1608-k-764a4404d75a