Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7217 E. 2024/7024 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/483 E., 2022/173 K. KARAR : Davanın reddine Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili, Türkoğlu ilçesi, Ceceli Mahallesinde yer alan davacının da hissedar bulunduğu 160 ada 1 parsel sayılı tarla ile bitişik konumda bulunan ve dilekçe ekinde krokisi ekli 14.000 m2 yüzölçümündeki tarlanın davacı ve babası tarafından yaklaşık 50 yıldır malik sıfatıyla zilyet olarak kullanıldığını, tarlanın davacının emek ve masrafı ile imar ve ihyasının tamamlandığını, olağanüstü zamanaşımı ile iktisabın tüm şartlarının mevcut olduğunu belirterek taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabul kısmen reddine verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.11.2019 tarihli ve 2017/5675 Esas, 2019/6736 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın 1970 yılında imar ihya işlemlerine başlanılarak kısmen tarla olarak kullanılmaya başlanıldığı, imar ihyanın 2000 yılına kadar devam ettiği, 2000 yılında imar ihyanın tamamlandığı ve sınırlarının belirgin hale geldiği, taşınmaz üzerinde 8-10 yaşlarında zeytin ağaçlarının bulunduğu, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşının ve imar ihyanın tamamlanma tarihinin zilyetlikle kazanma süresine yetmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, TMK 713 üncü maddesi uyarınca tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1993 yılında yapılıp 1996 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 1962 yılında yapılan 09.07.1962 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu vardır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.